خاطرات یک عاقد

دعا برای خوشبختی زوجین و عاقبت به خیری و.... که معمولا بعد از خطبه عقد انجام می دهم را به پایان بردم. معمولا بلافاصله با درخواست صلواتی کارم را به پایان می برم. اما اینبار طول کشید. دستهای من و مهمانان رو به آسمان بود. آنان که در روز میلاد امام رضا (ع) برای مراسم عقد آمده بودند.در انتظار آمین من و پایان دعا بودند تا به شادمانیشان برسند اما من با اندوه بزرگم توان پایان نداشتم........ می دانم همگان تعجب کردند که چرا بدون دعا همچنان عاقد دست به دعا مانده است. ولی من در دلم دعا می کردم. برای مانی.

پسر دو سال و نیمه ای که شب میلاد امام رضا (ع) در بیمارستان بستریش کردند تا توموری را که تازه متوجه شدند بخش عمده ای از مغزش را فرا گرفته خارج کنند. فردا مانی فرزند پسر عمویم را به اتاق عمل می برند و من به شدت نگران آن نازنینم.

تجربه یک عاقد : می گویند دعا سر عقد مستجاب می شود و من آن لحظه را غنیمت شمردم.