خاطرات یک عاقد

رخسار با آفتاب سوخته و دستاری چفیه گونه بر سر بسته و شلوار گشاد برپا و شال بر کمر بسته همه آنچه نبود که می شد دید از مردی که ظهر روز ازدواج (روز پیوند حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س)) به همراه تعداد دیگری تقریبا با شمایل خود به همراه زوج جوانی پا به دفتر ازدواج ما گذاشت بلكه ديدني تر اسلحه پران دولول صيقل خورده چشمگيري بود كه بر شانه آويزان كرده بود.

تصور كردم شايد به شكل نمادين مثلا نماد ايل و طايفه ، خود را بدين شمايل و حمايل آراسته اما كنه ماجرا هنگامي دستگيرمان شد كه پس از خروج عروس و داماد و همراهان از ساختمان صداي شليك مهيب دو گلوله ما را وادار كرد به سرعت از پنجره ها به بيرون نگاهي بيندازيم. مرد با افتخار اسلحه شليك كرده را بازهم بر شانه حمايل كرد و رفت و اطرافيان دست زنان عروس و داماد را راهي كردند.

تجربه يك عاقد : در برخي از فرهنگ ها هنگام عقد شليك مي كنند تا بخت بسته شده ( شما بخوانيد قدرت جنسي بسته شده ) مرد توسط به هم آوردن چاقو بر دسته يا سنجاق بر گره بدخواهان باز شود.